رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله به عمر بن خطّاب دستور داد كه با ( برادرش ؟ ) ضرار بن خطّاب مبارزه كند و هنگامى كه ضرار به مقابله با وى آمد ، عمر تيرى به كمان نهاد كه به سوى او پرتاب كند و در اين لحظه ضرار گفت : واى بر تو - اى پسر صهاك - آيا با تيراندازى به مبارزه مىآيى ؟ ! به خدا قسم كه اگر تير بيندازى ، به هيچ عدوى ( از طايفهء عمر ) در مكه دست نمىيابم ، مگر اين كه او را مىكشم ! لذا عمر از مبارزه با وى كنار كشيده و فرار كرد و ضرار او را تعقيب كرد و با چوب نيزه‌اش بر سر وى كوبيد و گفت : اى عمر اين ضربه را بگير و بدان كه متعهد شده‌ام هرگاه بر يك قريشى دست مىيابم ، او را به قتل نرسانم . « 1 » ( 1 ) كراچكى مىنويسد : امير المؤمنين با عمرو مبارزه كرد تا بر او غالب شد و بر سينه‌اش نشست و در اين حال تكبير مىگفت و خدا را تمجيد مىكرد . وقتى كه خواست سر عمرو را جدا كند ، به وى گفت : اى على ، بر جايگاه بزرگى نشسته‌اى ! اگر مرا كشتى ، به خاطر لباس و زيورهايم مرا عريان نكن ! على فرمود : اين كار براى من بسيار آسان است . آنگاه سر او را جدا كرد و با خود آورد در حالى كه در راه رفتنش به خود مىباليد ! و لذا عمر به پيغمبر گفت : اى رسول خدا ، آيا نمىبينيد على را كه در راه رفتنش چه به خود مىبالد ؟ ! پيامبر صلّى اللّه عليه و آله فرمود : اين راه رفتن را خداوند در چنين جايى نكوهش نمىكند ! سپس نبى اكرم صلّى اللّه عليه و آله به استقبال او رفت و گرد و خاك را از چهره‌اش پاك كرد و فرمود : اگر كار امروز تو با تمام اعمال و كارهاى امت محمد سنجيده شود ، هرآينه بر آنها رجحان دارد ! و اين به خاطر آن است كه هيچ خانه‌اى از مشركان باقى نماند ، مگر اين كه به خاطر كشته شدن عمرو ، عزّت و سر بلندىاش زايل گرديد . « 2 » ( 2 ) رجز على عليه السّلام قاضى نعمان مىنويسد : على عليه السّلام در حالى كه به سوى رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله مىآمد ، اين اشعار را مىخواند : نصر الحجارة من سفاهة رأيه * و نصرت ربّ محمّد بصواب فصددت حين تركته متجدّلا * كالجذع بين دكادك و روابى

--> ( 1 ) . عمر اين كار ضرار را فراموش نكرد و هنگامى كه به حكومت رسيد ، ضرار را والى منطقه‌اى كرد ، تفسير قمى ، ج 2 ، ص 185 . و در مغازى واقدى ، ج 2 ، ص 471 - 519 هم مثل همين مطلب خواهد آمد . ( 2 ) . كنز الفوائد ، ص 138 . چنان كه در بحار الانوار ، ج 20 ، ص 215 - 216 آمده است . و آنچه را در اينجا فرموده ، همان است كه بعدا در حديث مشهور آمده كه : ضربهء على در روز خندق بهتر از - يا معادل - عبادت جنّ و انس بوده است .